Category Archives for "Blog"

mrt 02

The hacking of life

By | Blog

2014-12-03 10.18.49Wat wil je later worden? Het antwoord zou moeten zijn ‘gelukkig’, al is dat nu juist niet wat de meeste volwassenen willen horen. Shahab van So-Social kwam ons vertellen dat het ook anders kan. Hij gaf een inspirerende lezing over the hacking of life, met als grote inspiratiebron de TED TALK van de vroegwijze 13-jarige Logan LaPlante.

Het idee is: als je voor jezelf een rode draad hebt in je leven, een passie, een grote ambitie, dan moet je daarvoor gaan; wees creatief en hack je eigen leven. Shahab vertelde dat het zijn ambitie is om mensen te helpen en dat hij daarom actief is voor verschillende vrijwilligersorganisaties.

Zo zou iedereen dus het maximale kunnen halen uit zijn of haar eigen leven, zolang je maar gaat voor iets waar je écht gelukkig van wordt. Is dat het inpakken van jampotjes? Prima, die mensen moeten er ook zijn. Zo lang je maar in gedachten houdt dat je geen standaard ‘naar school-werken-trouwen’ leven hoeft te leiden alleen omdat je denkt dat het van je verwacht wordt. LaPlante haalt zijn inspiratie vooral uit de acht Therapeutic Life Changes van dr. Robert Walsh: exercise, diet & nutrition, time in nature, contribution & service, relationships, recreation, relaxation & stress management en religious and spiritual.

De training en het bijbehorende filmpje vond ik erg inspirerend. Net al zoveel mensen maak ik me vaak druk over wat anderen nu precies van me verwachten. Maar waarom zou ik van mijn grote passie niet mijn ‘werk’ kunnen maken? In die zin heeft de training mij de ogen nog wat verder doen openen.

Wat volgens Shahab heel belangrijk is: houd altijd dat grote ‘gebouw’ aan de horizon, jouw levensambitie. ‘Wie vergeet zich voor te bereiden, moet zich voorbereiden om vergeten te worden.’

Ben je er nog steeds van overtuigd dat je toch aan bepaalde verwachtingen van de maatschappij moet voldoen? Luister dan eens naar de tekst van dit relativerende nummer van Monty Python.

mrt 02

‘Dan stond het er wel bij’

By | Blog

blogging-cat-memeMaak van de waakhond je bondgenoot. Oftewel: zorg dat je een klik krijgt met de receptionist(e) bij het bedrijf waar je wilt werken, zodat deze nog sneller geneigd is om jou verder te helpen. Het was een van de tips die ik bij So-Social 4 meekreeg tijdens de sollicitatietraining van Han en Joke van bedrijfstrainingsbureau Pezzo Per Pezzo. Omdat deze week voor onze groep in het teken staat van het solliciteren, moet ik dan ook nog regelmatig terugdenken aan die allereerste training.

Ik heb er veel van opgestoken, vooral als het gaat om het schrijven van je persoonlijke profiel en het pimpen van je CV. Han en Joke gaven dus ook de nodige tips over het nabellen van vacatures. Heel handig! Helaas zit de praktijk toch vaak iets ingewikkelder in elkaar. Wat als de receptioniste je meteen al afkapt en je weer terugverwijst naar de vacaturetekst?

Over het nabellen van vacatures ben ik altijd een beetje sceptisch geweest. Ik ben bang voor ruis; voor die telefoniste die haar dag niet heeft, die verbinding die ineens slecht wordt, of voor miscommunicatie over en/of weer, omdat je de ander niet kunt aankijken. Het zijn geen excuses, want uiteindelijk pak toch de telefoon wel op. Ik ben alleen vaak bang dat ik een slechte eerste indruk maak nog voordat ik mijn sollicitatie überhaupt verstuurd hebt.

Wat me nog altijd verbaast is hoe veel bedrijven omgaan met de vragen over de persoon tot wie je de sollicitatie moet richten. De meeste werkgevers vermelden namelijk alleen een contactpersoon voor meer informatie in hun vacature, maar niet welke P&O’er jouw CV en brief als eerste in zijn/haar mailbox krijgt. Ik kan me ook wel bedenken waarom bedrijven het zo doen; het is een spelletje. Als je echt geïnteresseerd bent in de functie, neem je vanzelf wel contact met ze op.

Dan moeten bedrijven wel iets vaker dat spelletje willen meespelen. Als ik, na mijn inhoudelijk vragen gesteld te hebben, vraag tot wie ik me moet richten, krijg ik vaak antwoorden als: ‘dat maakt niet uit, als dat belangrijk was stond het er wel bij’, ‘er zijn bij ons meerdere mensen die zich daarmee bezig houden’ of zelfs ‘je kunt gewoon geachte heer/mevrouw boven aan je brief zetten’.

Waarschijnlijk is één-op-één contact hier de beste oplossing; netwerken dus. Dan moet je er natuurlijk wel voor zorgen dat je jezelf kunt pitchen, dat je echt weet waaróm die ene persoon voor jou een interessante connectie zou kunnen zijn. En zoals Iwan Blokker van Eye on Entrepreneurs ons al meegaf in zijn netwerktraining: het is ook een kwestie van heel veel uitproberen. Van de ‘slechte’ netwerkgesprekken leer je namelijk ook. Is er geen match? Nou, dat weet je dan ook weer. Je schiet er in ieder geval meer mee op dan dat je weer van het kastje naar de muur gestuurd wordt.

Over hoe je juist niet moet netwerken zijn trouwens ook handige tips te vinden.

feb 09

Stel je voor! | So-Social 5

By | Blog

Het traject van So-Social 4 is bijna ten einde; één weekje nog, voor ons. Intussen is de vijfde lichting van So-Social al weer een aantal weken bezig aan hun traject. Tijd om So-Social 5 aan je voor te stellen.

“Ik ben Nicole, ben 31 jaar en woon in Utrecht. Ik ben afgestudeerd SPH’er en antropoloog en altijd op zoek naar een nieuwe (reis)ervaring. Binnen So-Social wil ik mijn kennis uit werk en studies en mijn fascinatie voor het vreemde en nieuwe aan elkaar leren verbinden en omzetten naar leuk nieuw werk.”

Sophie: “Na mijn bachelor culturele antropologie en mijn master conflict studies ben ik nu druk opzoek naar een baan. Daarom vind ik het belangrijk om erachter te komen waar mijn talenten liggen en hoe en waar ik die het best kan inzetten. Ik zou dit graag bij So-Social willen ontdekken.”

“Ik ben Genna, 34 jaar en bijna 7 jaar lang advocaat geweest. Ik wil nu een heel andere kant op en daarom doe ik mee aan So-Social, om er achter te komen waar mijn talenten nu werkelijk liggen.”

“Hallo, mijn naam is Shorombo. Na mijn HAVO ben ik International Business and Languages gaan studeren, een studie die mij tot twee keer toe naar Mexico heeft geleid. Na mijn studie ben ik werkzaam geweest in financiële administratieve functies, cliënt service functies en zelfs de horeca. Nu heeft mijn pad mij bij So-Social gebracht, waar ik mijn ontwikkeling kan voortzetten. Ik hoop anderen vervolgens weer te kunnen steunen in hun ontwikkeling met de opgedane kennis.”

jan 29

Jur’s Boekenclub – Business Model You

By | Blog , Inspiratie

book-bmyZie jezelf als product. Dat klinkt raar, maar toch kun je de business-modellen voor het opzetten van een eigen bedrijf, ook prima toepassen op jezelf. Wat heb je te bieden? Wat maakt jou uniek? Welke mensen of middelen heb je nodig? Wie helpen jou?

Het boek Business Model You gaat uitgebreid in op deze materie. Hoe verkoop je jezelf aan de hand van een business model? Bij So-Social hebben we inmiddels ook al de bijbehorende training Business Model You gevolgd, waarin je ook leert om jezelf en elkaar te presenteren. Goede tip: laat iemand anders jou eens pitchen; wellicht dat je dan samen nog wel tot interessante inzichten komt.

jan 26

Notulen

By | Blog

IMG_20150121_122108Training: Effectief vergaderen
Trainer: Laura Verkerk
Datum: 21 januari 2015
Aanwezig: So-Social 4

* Laura opent de training  door kort in te gaan op de manieren van vergaderen en benadrukt dat ze het vandaag vooral zal gaan hebben over de probleemoplossend en probleemstellende vergaderingen. Dit zijn namelijk de vergaderingen waarbij meer input verwacht wordt van alle deelnemers.

* Tips:
-Vraag je af wie bij de vergadering aanwezig moeten zijn, waar en hoe lang je gaat vergaderen en wat het doel is van de vergadering.
-Stel een eindtijd vast en houd je hier ook aan.
-Stel een agenda op met de punten die je wilt behandelen. Vermijd zijweggetjes. Laat extra inbreng aan bod komen tijdens de rondvraag.
-Zorg voor een duidelijke taakverdeling (voorzitter, notulist enz.).

* Laura vraagt aan ons om vergader-ergernissen op het bord te schrijven.
-Het eindeloos blijven vergaderen zonder resultaat te boeken blijkt een van de terugkerende thema’s.

* Laura geeft tips over hoe om te gaan met storend gedrag.
-Zet als voorzitter bijvoorbeeld de meest zwijgzame en spraakzame vergadertypes dicht bij je, zodat je sneller oogcontact kunt maken en ook beter de controle houdt over de vergadering. Zeg in geen geval tegen het zwijgzame type: ‘zeg jij eens iets!’ Hij/zij klapt dan alleen nog maar verder dicht.
-Houd de controle en zorg dat niemand anders de voorzittersrol van jou gaat overnemen.
-Niet alleen de voorzitter heeft de controlerende rol. Andere deelnemers mogen het ook aangeven als een vergadering dreigt te verzanden in een oeverloze discussie.

* Laura geeft aan dat ze geïnvesteerd heeft en trekt gekleurde hoedjes tevoorschijn:

Geel, Rood, Blauw, Groen, Zwart, Wit

Iedere kleur staat voor een type vergaderaar. Deze verschillende persoonlijkheden kunnen elkaar heel goed aanvullen in een vergadering.

Wit = de analytische persoon, gericht op de kale feiten (zie ook: planet Vulcan)
Zwart = de advocaat van de duivel, de ‘ja maar…’ persoon.
Geel = de persoon die alles vanuit een positief oogpunt bekijkt.
Groen = de creatieveling, iemand die goed is in het bedenken van ideeën.
Blauw = de beschouwende en controlerende.
Rood = de emotionele.

* Laura (zelf een combinatie van rood en blauw en dus paars) laat ons opschrijven welke hoeden wij bij onszelf en andere groepsleden vinden passen. De uitkomsten per persoon zijn soms heel erg verdeeld.

* Een rollenspel: we bootsen twee keer een vergadering na, waarin iedereen een van de bovenstaande rollen moet vervullen. Eerst moet we allemaal een kleur kiezen die ons niet ligt, vervolgens een kleur die we zouden willen uitproberen. Het is zeker interessant om een vergadering eens door andere ogen te bekijken. Het valt soms ook niet mee om je een andere rol aan te meten; je gaat snel overdrijven.

Actiepunt: neem de tips ter harte en pas ze toe bij je volgende vergadering.

Veel vergaderplezier!   *kuch*

 

jan 15

Jur’s Boekenclub – Start With Why

By | Blog , Inspiratie

51+A4UvOJaL._SY344_BO1,204,203,200_Heb je je ooit afgevraagd waarom je jouw product, dienst of -waarom ook niet- jezelf niet weet te verkopen, ondanks dat je zo helder voor ogen hebt wat je te bieden hebt? Misschien ben je dan gewoon verkeerd begonnen. Een succesvol bedrijf als Apple heeft zijn grootste successen namelijk weten te behalen door te beginnen met het waarom. 

Dat is precies waar veel bedrijven de mist ingaan. Ze beginnen in hun promotiecampagne met wat ze te bieden hebben en gaan dan pas nadenken over waarom ze het product eigenlijk willen verkopen. En het gaat juist om de bezieling; door met het waarom te beginnen speel je directer in op de emotie van de ontvanger en houd je de aandacht vast. Gebruik je ‘wat’ als onderbouwing voor je ‘waarom’ en niet andersom.

De filosofie is niet alleen terug te voeren op het verkopen van producten. Wat te denken van de speeches van inspirerende figuren als Martin Luther King. Waarom wist juist hij zoveel mensen op de been te krijgen? Het geheim zit ‘m al in het woordje ‘droom’.

Het zijn niet mijn gedachtespinsels, maar die van Simon Sinek. Hij schreef het boek ‘Start With Why’, dat uiteraard ook op Jur’s boekenplank te vinden is.

Degene die nog het beste kan uitleggen waar ‘Start With Why’ nu over gaat, is de schrijver zelf. In deze TED TALK video deelt hij zijn filosofieën.

jan 08

‘Dan stond het er wel bij’

By | Blog , Inspiratie

blogging-cat-memeMaak van de waakhond je bondgenoot. Oftewel: zorg dat je een klik krijgt met de receptionist(e) bij het bedrijf waar je wilt werken, zodat deze nog sneller geneigd is om jou verder te helpen. Het was een van de tips die ik bij So-Social 4 meekreeg tijdens de sollicitatietraining van Han en Joke van bedrijfstrainingsbureau Pezzo Per Pezzo. Omdat deze week voor onze groep in het teken staat van het solliciteren, moet ik dan ook nog regelmatig terugdenken aan die allereerste training.

Ik heb er veel van opgestoken, vooral als het gaat om het schrijven van je persoonlijke profiel en het pimpen van je CV. Han en Joke gaven dus ook de nodige tips over het nabellen van vacatures. Heel handig! Helaas zit de praktijk toch vaak iets ingewikkelder in elkaar. Wat als de receptioniste je meteen al afkapt en je weer terugverwijst naar de vacaturetekst?

Over het nabellen van vacatures ben ik altijd een beetje sceptisch geweest. Ik ben bang voor ruis; voor die telefoniste die haar dag niet heeft, die verbinding die ineens slecht wordt, of voor miscommunicatie over en/of weer, omdat je de ander niet kunt aankijken. Het zijn geen excuses, want uiteindelijk pak toch de telefoon wel op. Ik ben alleen vaak bang dat ik een slechte eerste indruk maak nog voordat ik mijn sollicitatie überhaupt verstuurd hebt.

Wat me nog altijd verbaast is hoe veel bedrijven omgaan met de vragen over de persoon tot wie je de sollicitatie moet richten. De meeste werkgevers vermelden namelijk alleen een contactpersoon voor meer informatie in hun vacature, maar niet welke P&O’er jouw CV en brief als eerste in zijn/haar mailbox krijgt. Ik kan me ook wel bedenken waarom bedrijven het zo doen; het is een spelletje. Als je echt geïnteresseerd bent in de functie, neem je vanzelf wel contact met ze op.

Dan moeten bedrijven wel iets vaker dat spelletje willen meespelen. Als ik, na mijn inhoudelijk vragen gesteld te hebben, vraag tot wie ik me moet richten, krijg ik vaak antwoorden als: ‘dat maakt niet uit, als dat belangrijk was stond het er wel bij’, ‘er zijn bij ons meerdere mensen die zich daarmee bezig houden’ of zelfs ‘je kunt gewoon geachte heer/mevrouw boven aan je brief zetten’.

Waarschijnlijk is één-op-één contact hier de beste oplossing; netwerken dus. Dan moet je er natuurlijk wel voor zorgen dat je jezelf kunt pitchen, dat je echt weet waaróm die ene persoon voor jou een interessante connectie zou kunnen zijn. En zoals Iwan Blokker van Eye on Entrepreneurs ons al meegaf in zijn netwerktraining: het is ook een kwestie van heel veel uitproberen. Van de ‘slechte’ netwerkgesprekken leer je namelijk ook. Is er geen match? Nou, dat weet je dan ook weer. Je schiet er in ieder geval meer mee op dan dat je weer van het kastje naar de muur gestuurd wordt.

Over hoe je juist niet moet netwerken zijn trouwens ook handige tips te vinden.

dec 18

The hacking of life

By | Blog , Inspiratie

2014-12-03 10.18.49Wat wil je later worden? Het antwoord zou moeten zijn ‘gelukkig’, al is dat nu juist niet wat de meeste volwassenen willen horen. Shahab van W3-Grow was bij So-Social om ons te vertellen dat ook anders kan. Hij gaf een inspirerende lezing over the hacking of life, met als grote inspiratiebron de TED TALK van de vroegwijze 13-jarige Logan LaPlante.

Het idee is: als je voor jezelf een rode draad hebt in je leven, een passie, een grote ambitie, dan moet je daarvoor gaan; wees creatief en hack je eigen leven. Shahab vertelde dat het zijn ambitie is om mensen te helpen en dat hij daarom actief is voor verschillende vrijwilligersorganisaties.

Zo zou iedereen dus het maximale kunnen halen uit zijn of haar eigen leven, zolang je maar gaat voor iets waar je écht gelukkig van wordt. Is dat het inpakken van jampotjes? Prima, die mensen moeten er ook zijn. Zo lang je maar in gedachten houdt dat je geen standaard ‘naar school-werken-trouwen’ leven hoeft te leiden alleen omdat je denkt dat het van je verwacht wordt. LaPlante haalt zijn inspiratie vooral uit de acht Therapeutic Life Changes van dr. Robert Walsh: exercise, diet & nutrition, time in nature, contribution & service, relationships, recreation, relaxation & stress management en religious and spiritual.

De training en het bijbehorende filmpje vond ik erg inspirerend. Net al zoveel mensen maak ik me vaak druk over wat anderen nu precies van me verwachten. Maar waarom zou ik van mijn grote passie niet mijn ‘werk’ kunnen maken? In die zin heeft de training mij de ogen nog wat verder doen openen.

Wat volgens Shahab heel belangrijk is: houd altijd dat grote ‘gebouw’ aan de horizon, jouw levensambitie. ‘Wie vergeet zich voor te bereiden, moet zich voorbereiden om vergeten te worden.’

Ben je er nog steeds van overtuigd dat je toch aan bepaalde verwachtingen van de maatschappij moet voldoen? Luister dan eens naar de tekst van dit relativerende nummer van Monty Python.

dec 15

Het succesverhaal van Lykele

By | Blog

IMG_4055

Oorkondes werden uitgereikt, dansjes werden gedanst; vorige week nam lichting 3 op feestelijke wijze afscheid van hun tijd bij So-Social. Lykele Ferwerda heeft een extra reden om feest te vieren. Hij stroomt namelijk vanuit So-Social door in een betaalde baan! Per 15 december is hij actief als sociaal makelaar in Utrecht.

Ferwerda gaat aan slag voor welzijnsorganisatie DOENJA. Zowel in de Utrechtse binnenstad als de wijk Kanaleneiland gaat hij buurtbewoners helpen bij het organiseren van wijkactiviteiten. “Een sociaal makelaar is iemand die mensen kan ondersteunen of verbinden met andere organisaties uit de buurt. Ik help buurtbewoners met het faciliteren van initiatieven, ik ondersteun ze en ben het aanspreekpunt. Daarbij ga ik heel erg uit van kracht van de bewoners zelf.”

Ferwerda is aan de baan gekomen via zijn eigen netwerk. Toch heeft So-Social hem zeker ook geholpen in het sollicitatieproces. “Ik kwam hier binnen als afgestudeerde starter met een opleiding Culturele Maatschappelijke Vorming. Dat is een vrij brede studie; je kunt er welzijnswerker mee worden, maar je kunt ook meer de cultureel creatieve kant op. Ik wist zelf niet zo goed welke richting ik op wilde. So-Social heeft me op dat gebied zeker verder geholpen. Het is een plek waar je de rust vindt om buiten de haast van de maatschappij te kunnen ontdekken wat je wilt en wat je kunt. Zo heb ik mezelf beter leren kennen dankzij bijvoorbeeld de Strengthfinder- en MBTI-test.

Verder heeft Ferwerda onder andere ook veel geleerd dankzij de diversiteit van de groep. “Ik kom uit een opleiding met veel gelijkgezinden en bij So-Social ontmoette ik mensen uit allerlei andere hoeken en gaten. Zo krijg je als het ware een nieuwe bril aangeboden; je leert anders te kijken naar jezelf en naar anderen.”

Het allerliefst zou Ferwerda een functie willen hebben waarin hij de kracht van creativiteit kan samenbrengen met een sociaal doel. “De creatieve kant spreekt me heel erg aan; die komt dan weer iets minder naar voren in mijn huidige baan. Ik houd veel van muziek en ik weet wat kracht daarvan kan zijn.” Hij heeft dan ook al de nodige ervaring als project- en communicatiemedewerker bij muziekorganisaties en festivals als Soestvrij Staal. “Het mooie van dat werk is dat je talent een podium kunt geven, dat je een plek kunt creëren waar mensen zichzelf kunnen ontdekken. Dat vind ik ook welzijnswerk, op een bepaalde manier.”

dec 11

Participeren met je uitkering

By | Blog , Inspiratie , Nieuws

door: Ron Noordman

De koninklijke kersttoespraak zal het zeker nog eens benadrukken: in het nieuwe jaar gaan we serieus werk maken van de participatiesamenleving. Die wet vind ik weinig baanbrekend, een herhaling van zetten (‘strengere’ regels voor baanlozen, meer mensen met een beperking aan werk helpen), maar naar de uitwerking van een onderdeeltje ben ik toch erg benieuwd. Gemeenten kunnen van hun bijstandscliënten straks een tegenprestatie gaan vragen. Wat ik er in Utrecht van begrijp is dat de gemeente werkzoekenden – geheel anders dan een paar jaar geleden – wil stimuleren vrijwilligerswerk te doen; wie dat nog niet heeft of niets kan vinden zal een taak voorgeschoteld krijgen.

Ik heb nog geen  idee hoe mijn gemeente het participeren middels vrijwilligerswerk in 2015 zal benaderen.  Zijn er al ideeën hoe dat te organiseren, te controleren, laat staan op te leggen? Zijn er al criteria voor welk type werk (en aantal uren) men voor iemand acceptabel vindt? Of zal de gemeente hier per individu soepel mee omgaan? Mijn indruk is dat gemeenten niet staan te trappelen en ik ben dan ook bang dat die soepelheid nog wel even op zich zal laten wachten.

Bij een deel van de ambtenaren bestaat denk ik nog een wat star, achterhaald beeld van ‘de vrijwilliger’. De overheid houdt als uitgangspunt dat mensen zo snel mogelijk uit een uitkering moeten zien te komen, met andere woorden: voorkomen dat te veel mensen lang in hun comfortzone van een ‘vrijblijvende’, onbetaalde bijbaan blijven zitten en weinig trek meer hebben in het zoeken naar een ‘echte’ baan.  ‘Fulltime hobbyisme’, daar is de bijstand natuurlijk niet voor bedoeld’, is een gedachte die de waarde van vrijwilligerswerk voor mensen nogal  miskent, en ook hun motivatie. Voor velen is die motivatie immers wel degelijk de afstand tot de arbeidsmarkt te verkleinen en het perspectief op betaald werk te vergroten.

Voor grote groepen met name jongere hoger opgeleiden, is vrijwilligerswerk allesbehalve een vrijblijvende bezigheid. Zij doen onbetaald werk dat hen past en dat aansluit op hun opleiding, omdat het goed is voor hun CV of persoonlijke ontwikkeling. Zij zijn ‘professioneel vrijwillig’ bezig in hun vakgebied of sector, en hebben in het achterhoofd duidelijk het doel en het vertrouwen met werk in deze richting op den duur hun eigen broek op te kunnen houden. Deze gedachte sluit aan bij de snel veranderende arbeidsmarkt, waar er steeds minder vaste voltijdbanen zullen zijn en steeds meer mensen die op slimme manieren als zelfstandige en in kleine netwerken hun eigen job proberen te scheppen.

Ik wens voor 2015 dat nog veel meer mensen op deze manier ‘goed bezig’ zullen zijn, en dat diegenen met een uitkering van de instanties ook de tijd en ruimte krijgen zichzelf te ontwikkelen, concrete werkervaring op te doen, dingen te ontdekken en uit te proberen in onbetaald werk. Wat is erop tegen deze ondernemende mensen bijvoorbeeld een jaar ‘respijt’ te geven? Ze verdienen het. Werken, participeren, meedoen, zonder of met een uitkering (noem die dan voor mijn part ‘basisinkomen’), ik ben positief dat zo’n benadering komend jaar bredere ingang vindt. Ik verwacht dus zeker ook dat So-Social als startup-bedrijf doorgroeit, en hoop zelfs dat er meer vergelijkbare initiatieven komen waar mensen kansen krijgen.